"انتخاب" دشوارترین لحظات برای انسان است.وقتی "لحظه ی انتخاب" فرا میرسد،
وسوسه هاو تردیدها هم به سراغ تو می آیند،وآن"جلوه"ای را که دریک "برق معنویت"
دیده ای،ازنظر ونگاهت محو می سازند."چگونه بودن"یکی ازهمین انتخاب های دشوار
است.شخصیت تو گاهی درگرو همین تصمیم ها و برگزیدن هاست. این تویی که خمیر
مایه ی"هستی"خودرا،با دودست "انتخاب"خویش،شکل میدهی و می سازی.
یک شب درخلوت خویش رویه آینه ی حقیقت بنشین وباخودت بی واسطه وبی ریاحرف
بزن.تو کیستی؟چیستی؟کجایی؟چه میکنی؟چگونه ای؟
تو مختاری؛پس ناچار باید انتخاب کنی.بزرگی آدمها به بزرگی انتخاب های آنهاست. تو می خواهی بزرگ باشی یا کوچک؟
این دیگر با خودِ توست،اما این را هم بدان که انتخاب تو همواره با توست،تا ابد و تا همیشه!